Vrijdag 4 december 2009
        
  
Vrijdag 4 december vieren wij ons 1 jarig bestaan.
Jeetje, wat is dat eerste jaar snel voorbij gegaan.
Ik herinner me nog de dag van inschrijving in Amerika
en onze eerste officiële Chapter bijeenkomst daarna.
Al vele leuke dingen hebben wij met elkaar gedaan
Dit allemaal met onze mooie paarse kleding aan
Op ons hoofd dan een mooie rode hoed
En iedereen is daardoor direct in the mood.
We hebben veel bekijks, daar waar we gaan
En men spreekt ons dan ook regelmatig aan.
Onze groep is hecht enthousiast en voor alles in
dus ook in onze Sinterklaasavond hebben Julie vast zin
Hiervoor worden jullie om 19.00 uur bij de mij verwacht
uiteraard weer gehuld in de Red Hat Society pracht
We beginnen de avond met een gevarieerd  buffet
dat door Queen en Vice Queen in elkaar hebben gezet.
Vervolgens krijgt de avond even een officieel tintje
Voordat we beginnen aan het kadospel van ons Sintje.
Wees niet ongerust want voor jou is er zeker ook wat bij
En aan het eind van de avond zijn we allemaal blij
Daarvoor zullen we nog wel even om het leukste pakje strijden,
Maar dat komt vast goed met onze gezellige meiden
kijk uit naar dit feestelijke Sinterklaasgebeuren
en ga nu eerst even wat marsepein en speculaas voor jullie keuren.
Ook de Bisschopswijn zal mijn goedkeuring moeten dragen,
Want ik moet zeker weten dat jullie deze kunnen verdragen.
Achteraf lijk het me beter als ik alle inkopen voor dit feest doe
en hopelijk krijg ik daarvoor van niemand de roe.
Wij zullen zorgen voor een gevarieerd soep buffet
en voor de avond wordt veel Sinterklaas lekkers op tafel gezet.
Ook de drankjes zal ik voor jullie halen gaan
En ik zou alle kosten dan graag  over ons allen omslaan.
Graag ontvang ik dan aan het eind van de avond jullie centjes
Voordat jullie naar huis gaan met je presentjes.
Je ziet ik heb het nog even heel erg druk met voorbereiden
Voor het 1-jarig bestaan van mijn chapter meiden.
Eénjarig bestaan Rode Hoeden in ’t Groene Hart
 
Het toeval wilde dat de viering van het éénjarig bestaan van onze ‘Rode Hoedenclub’ samenviel met de dag waarop Sint Nicolaas ten Huize van de Queen zijn opwachting zou maken om de adellijke dames ter gelegenheid van zijn verjaardag te verrassen.
Het was 4 december en de wind raasde niet door de bomen, doch de regen kletterde onophoudelijk op de daken.
En op de pluutjes van de lady’s, gravinnen, freules en de Comtessa, die zich niet door de nattigheid lieten weerhouden en zich voltallig haastten naar de Residence van de Queen en haar vice-queen.
 
Het was rond etenstijd en de soep die de vice-queen had bereid lokte.
Zij noemde het zelf zoete soep en ondanks aandringen van alle dames heeft zij het precieze recept niet onthuld, zoals het een ware kok betaamt.
De zoete soep, die in het geheel niet zoet was, was onovertreffelijk.
We mochten hem zelf zo gevuld maken als we  wilden en grote kommen werden gevuld met ei, groenten, pinda’s en andere zaligheden voordat de vice er met gulle hand de rijk gevulde bouillon in lepelde.
Dat alle dames hongerig waren en de soep in hoge mate waardeerden bleek wel uit het feit dat iedereen gebruik maakte van de tweede ronde, hoewel de tafel ook overdadig was voorzien van alle zoetigheid die Sinterklaas aan kinderen schenkt.
Zoals overheerlijke borstplaat, speculaas, kruidnoten en schuimpjes.
Het behoeft geen betoog dat geen van de adellijke dames de dag erop op de weegschaal durfde te gaan staan.
 
Sinterklaas had de cadeautjes reeds bij de Queen afgegeven, doch deze konden niet zonder slag of stoot worden uitgereikt.
De dames dienden, zo stond in het gedicht dat werd voorgelezen, zich eerst te onderwerpen aan een verwarrend spel, waarvan de vice-queen de spelregels in handen had.
Het kwam erop neer dat je op geen enkel moment met zekerheid kon zeggen dat het presentje, dat je met ijverig dobbelen had verdiend, ook werkelijk mocht behouden.
Zo had je het veroverd,  zo moest je het afgeven of werd het uit je nijverige vingers gerukt.
Het meest in trek was een groot pakket waarin iedereen een boek vermoedde, wat het ook inderdaad bleek te zijn.
Een kookboek nog wel.
Het is mij ontgaan wie er uiteindelijk met die buit vandoor is gegaan, maar op het eind van het spel hadden toch alle Rode Hoedjes een cadeau in handen dat ze maar al te graag mee naar huis wilden nemen.
Lady Mieke had daar nog een schepje bovenop gedaan door de Sint voor eenieder haar kerstwensen in handen te drukken.
De enveloppen werden door de Queen uitgereikt en onder grote hilariteit in ontvangst genomen.
Onder het genot van nog meer happen en dranken bleef het gezellig en werd het laat.
Met dank aan Queen, de vice-queen en de Sint toog het hele clubje tegen het middernachtelijk uur geheel voldaan huiswaarts.
Ons éénjarig bestaan is waardig gevierd. Op naar ons volgende jubileum!
 
Neem mij niet kwalijk dames dat ik jullie mijn kerst- en nieuwjaarswensen hierbij doe toekomen.
Want deze freule vertoeft vanaf 24 december in het warme Australië.
 
Freule Agnetia de Pomme de Terre