Queen Dollydot's Dagje Amsterdam 14 juli 2009

 

Stom verbaasd keken we elkaar op het perron aan, we waren er allemaal EN op tijd! Compleet met de 2 wacht ”lijsters”. Het eerste uitstapje dat we allemaal ruim op tijd aanwezig waren. We hadden overduidelijk zin in ons dagje Amsterdam. Kortom , we leren het nog wel!

 

In Utrecht voegden onze Comtesse of Serendip zich bij het Arnhems(l)uitje, en in de verte zagen we de Zoetermeerse Rode Hoeden instappen. De vice struinde de trein door om de club bij elkaar te halen. Ze vond de Zoetermeerse dames druk sissend bij elkaar. Ongemakkelijk zaten ze in de stilte coupé, ze hadden al een reprimande gehad. Nou daar hebben wij als Roses dikke ervaring mee, dus de dames werden in een vrolijke sliert door de trein stelsels heen geleid naar onze Rhine Town Roses coupé. Dat luchtte op, de dames kwamen los en tante Spoor bracht ons veilig naar Amsterdam.

 

In Amsterdam voegde onze Hof fotografe zich bij het gezelschap en we waren compleet. Dat wil zeggen zonder onze Lady Abigail. Die had heel verdrietig af moeten melden. Man lag met hoge koorts in bed te dampen, en ze had het grut over de vloer. Tja , wat doe je dan. Wel erg jammer...

 

In Amsterdam stond een bezoek aan de nieuwe bibliotheek als eerste op de lijst. Op de bovenste etage, de 7e,  genoten wij op het balkon van het prachtige uitzicht, onder het genot van een heerlijke lunch of 'n flink stuk gebak. We hadden bekijks en de nodige vragen over wie wij waren.

Een medewerkster van de bibliotheek knoopte een gesprekje met een van ons aan en vertelde over de Prinsjesdag activiteit van de Bieb. Het zou dit jaar in het teken van de mooie hoeden staan, compleet met workshops, modeshows e.d. We werden uitgenodigd om hieraan deel te nemen. Het klonk veel belovend, ze zouden nog mailen. ( natuurlijk onze kakel-vers mailadres doorgegeven!).

 

Om half 2 meldde gids Herman zich bij ons. Vanaf ons uitzicht wees hij ons op interessante gebouwen en de mooie sky-line van Amsterdam. Onder zijn leiding maakten we een wandeling over de Wallen en hij ons wees op de mooie monumenten en de smalle straatjes. Heel interessant, maar wij hadden vooral veel oog voor andere zaken zoals de “feestartikelen” die we zo her en der zagen. De fris gekleurde hulpstukken voor het oeroude handwerk. Lachen joh, maar helaas geen tijd voor een uitverkoopje.......

 

We ploften even later neer bij een café om onze dorst te lessen. Ha, wat was het weer gezellig! Al die leuke mensen en die heerlijke wiet dampen. We kregen nog een kleine serenade van een paar Roma mannen, maar die kwamen gelijk weer met de pet rond ( een glas in dit geval). Herman gaf aan dat het tijd werd om verder te lopen omdat we om 3 uur de volgende afspraak hadden. De ene helft stond op om verder te wandelen, de andere helft moest juist op dat moment plassen. Niet te geloven, een kwartier de tijd gehad...

En waar de Queen slapeloze nachten van had gebeurde, de laatste groep raakte de eerste helft kwijt. De vice dacht slim de mobile babysit in te schakelen maar kwam ook niet veel verder. De telefoons werden door het gekwek en de herrie niet gehoord. Gelukkig zaten we niet voor een gat gevangen en konden we onze dames terug vinden. Onderwijl links en rechts kijkende naar de volumptueuze dames achter de ramen. Er was geen Hollands Kriekske te vinden, alleen warm gekleurd spek! Best wel verrassend om zo te zeggen.

 

Na Herman bedankt te hebben voor de rondleiding en zijn keurige mopjes ( ze konden zo onder de Kerstboom ) waren we nog redelijk bijtijds bij Ons' Lieve Heer op Solder. In de 17e eeuw had een slimmerik verdeeld over drie huizen op de zolder een schuilkerk gebouwd. Kompleet met alles erop en eraan. Er hingen originele schilderijen en het geheel was in goede staat. Het gaf een duidelijk beeld over hoe het er in de Gouden Eeuw eruit zag. We vonden het de moeite waard.

 

Daarna spoedden wij ons naar het café voor de topper van de dag. Daar was onze zang juf al aanwezig samen met Jan de accordeonist.

Voor er ook maar een noot gezongen was vlogen de veren van onze Queen overeind. In goed Amsterdams gebruik gaf ze een mevrouw die tegen de afspraak in 'cash' kwam innen ( en zich al meer niet aan de tel. afspraken gehouden had ), te verstaan dat ze het geen stijl vond. De veren wipten driftig op en neer, en de koontjes werden rode belle fleuren. De waaier moest verkoeling brengen en onze Madame Seraphine wist de zaak te redden, zodat de echte zangjuf redelijk onthutst de les kon beginnen.

Niet te min, na de nodige ahhhh's in verschillende hoogtes, met de ademhaling rond de navel en gesteund door een smartlappen-liederenboek, wisten wij een hele kroeg met onze vrolijke keeltjes op te fleuren. Ook hier hadden we veel bekijks; je vind niet iedere dag zulke frisse pronte vrolijk gekleurde dames, die op de Wallen de Amsterdamse Glorie uit galmen. Dat geeft veel fans! Jammer dat we geen hoed bij de deur hadden liggen, het had ons beslist in onkosten gescheeld. Er is ook nog een cd opgenomen, waarop onze Queen een paar zwoele woorden zei, en de Freule van U tot E nog een solo stukje deed.

De Zoetermeerse dames deden ook nog een duit in het zakje en de cd was klaar. Op naar de top 10! Onze Gravin de Cunera bood aan om voor ons allen een exemplaar te branden, zodat ze er thuis ook nog van kunnen lusten.

 

We kregen honger van het harde werken en we zochten de Kroonprins op. Ook dit was weer koninklijk geregeld door onze Queen, zo gezegd een koninklijk onderonsje. Het eten was prima. En nadat de Queen alle losse centen geteld had en de rekening voldaan was zijn we maar richting station gelopen, om naar huis gegaan. Zo'n dagje slenteren en ons ster-optreden hakt er toch wel in.

Maar we hebben ontzettend genoten, heerlijk gelachen en gezongen tot we schor waren!!!

Bedankt lieve Queen,........wat wordt het 't volgend jaar?

 

Lady Mechtild